Yeni İnsanlardan Korkar Olduk

 













Hep yanlış insanlara harcadık zamanımızı
Hak etmedikleri fedakarlıklar yaptık 
Yanlış olanları, doğru görmeye çalıştık 
At gözlüğü ile baktık sevgisine 
Ve artık yeni insanlardan da korkar olduk 
Aynı şeyleri yapacağından değil!
Günahsız bir insanın yaramıza mehlem olacağından korkmaya başladık
Bizi iyileştirmeye çalışırken kendini yaralayacağından korkar olduk 
İşte buyuzden yeni insanlardan korkuyoruz.

(Gelde çıkar beni bu cümlelerin içerisinden, kendime bırakma beni. Eğer kendime bırakırsan düşerim, tökezlerim ve korkarım..)

Yine Bir Gece

Ve yine bir karanlık akşamıyla beraber kaldım

Oturuyorum ve saatlerin geçip tüm Işıkların sönmesini bekleyip zifiri karanlığımla baş başa oturmanın acı dolu heyecanını bekliyorum.

Aşkın vermiş olduğu günahın yüreğimi kahredercesine ona anlatarak,

Bir nebze beraber döktürdüğümüz göz Yaşımın bedenime dokunup beni bu aciz sevdadan arındırmasını bekliyorum.

Gençliğimin vermiş olduğu bu hain sevdanın adını biraz daha hafifletelim derken gün geçtikçe o Aşkın kini kanımdan  bütün vucuduma yayılarak beni biraz daha acizleştiriyor.

Beynime girmeyi başarıyor sanki

Beynim hükmedemiyor hiçbir şeye oda başaramıyor ve oda gün geçtikçe tıpkı Sahra’da susuz kalmış canlılar gibi ölüyor.

Her şey alev topu gibi benle beraber başka şeylerde yanıyormuş gibi kendimle beraber sevdiklerimi de öldürüyormuşum gibi

Kalbimi söküp çıkaramıyorum onu öldüremiyorum kendi ellerimle yapmak istiyorum bunu lakin o Aşkın bir başka baharlarda yeşerecek umudu buna izin vermiyor.

O halde bir başka baharda görüşmek üzere sevgili.

En Güzel Şehirlere Açılan Kapı

Severim yalnız oturmayı 
Kendimle baş başa olmayı 
Kafamın içerisinde senli düşüncelere dalmayı 
Düşündükçe içinden çıkılmaz yol almayı 
Severim işte sorma bana nedenini 
Aslında içinde sen olduktan sonra 
Yolun çıkılmaz olmasıyla ilgilenmiyorum 
Seninle olan çıkılmaz yollar bile
En güzel şehirlere açılan 
Kapı gibidir bir bakıma 

Deniz Gibi Olmak

Deniz ne güzel de saklıyor;
Yaşadıklarını, aldıklarını.
Bir de ne zaman ne yapacağını 
Çok iyi biliyor.
Kimi zaman;
Bir çarşaf gibi, sakin olmasını
Kimi zamanda delirmişcesine çıldırmayı.
Nezaman ne halde olacağını bilemiyorsun
Kabullenmekten başka bir seçeneğin  olmuyor.
Hayatta bazen deniz gibi olmak gerekir;
Deniz gibi sakin,
Deniz gibi hırçın,
Deniz gibi kararlı...

Umudunuzu Yitirmeyin

Bazen hiç umut yok gibi hissedersin 
Yaptığın her şeyin boşa gittiğini zannedersin.
Öyle değil...
Yaptığın her şeyin bir anlamı var.
İnanç oldukça umut asla bitmez...

Yeterki umudumuzu yitirmeyin...

Ne Var Biliyor musun?

Ne var biliyor musun?
Aslında hep biz yapıyoruz kendimize bunları;
İnsanlara kendimizi kullandıracak cesareti biz veriyoruz onlara.
Sen ne yaparsan yap,ben kabul eder.
Yinede seni sevmeye devam ederim mesafesinde duruyoruz.
Elde edilmişlik hissi veriyoruz onlara.
Ve ne yaparsak yapalım, 
Sonucunda yine kaybeden biz oluyoruz...

Çılgınlık mı Acaba?

Savaşların yerine barışı, kaçışların yanında kavuşmayı düşlüyorum  hep.
Bana gözlerini veren bir kadına  gülerek, güldürerek tetik çekmek istiyorum insanlığa.
Aynı yerde, aynı anda teke tek vuruşmak istiyorum kan dökmeden, kalp kırmadan.
Ben, anlayacağım kalabalıkları istiyorum sokaklarımda.
Şarap içmeden, içki içmeden sarhoş olmak istiyorum, çok mu ?
Ünlü maşukları unutturmak istiyorum yaşayan kadınlara
Ve yaşayan aşıkları sevdirmek istiyorum ölü kadınlara, çılgınlık mı acaba ?

O Kadar Çaresiz Bakıyorduki

O kadar çaresiz bakıyordu ki,

O kadar masum.

Şu hayatta ki tek suçu,

Yaşamaya çalışmaktı.

Bu acımasız dünyada,

Hayat da kalmakdı.

Ve insanlar,son model arabalarından imrenerek bakıyorlardı.

Bir an olsun insanlığımdan utandım.

Sonra Hz.Ali'nin Şu sözleri geldi aklıma;

"Dağlara buğday serpin,

müslüman ülkede kuşlar aç kalmış demesinler."

Olmuyor İşte Sevsen de Sövsen de Olmuyor

Beklemek yoruyor... 
En çokta duygularını yoruyor insanın 
Öyle uzak tek kelime konuşmadan beklemek.
Aşkta, en kötüyü yaşamak bu galiba
Hissizleştiğini düşünüyorsun
Sanki gel dese bütün engelleri yıkıp gelecek adam sen değilmişsin,
hiç için yana yana sevmemişsin zannediyorsun
Kızıyorsun bazen kendine, kahroluyorsun. 
Bu hikaye, hayat hikayem olacaktı. 
Nokta mezar olacaktı bizim için diyorsun. 
Olmuyor işte sevsen de sövsen de olmuyor.

Anılar ve Gerçekler Arasında Gidip Geliyorum

Kaç paket sigara bitirdim hatırlamıyorum, 
seni ilk gördüğüm yerde
Kaç kere tekledi kalbim aynı sokakta, 
Sayamıyorum.
bak yine geldim aynı yere…
Yine biraz ürkek, bir o kadar da, 
güzel sesini tekrar duymayı bekliyorum
Ama itiraf etmeliyim umudumu yitiriyorum
Çıkmayacağını bildiğim pencerene bakıyorum saatlerdir
Anılar ve gerçekler arasında gidip geliyorum
Olmayacağını bildiğim sevdamın,
pençesi arasında eriyorum öylece…
Sana aşık, bir geceyi daha sabaha kavuşturuyorum. 
Ben ise yalnızlığımı yorgan yaptım üstüme, 
bir kere daha görmek ümidiyle uykuya dalıyorum…